"Jenk Stronks hielp mij uit een impasse"
Collega-loopbaanadviseur Jenk Stronks belde me afgelopen juni met de vraag of ik interesse had proefkonijn te zijn voor de door hem ontwikkelde methode dilemmacoaching, liefst op basis van een actueel dilemma. Ik wilde wel meedoen en dacht meteen aan een dilemma waar ik op dat moment mee worstelde: hoe om te gaan met mijn suikerziekte.
Wat speelde er? In 1990 werd me duidelijk dat ik sterke schommelingen had in mijn bloedsuikerspiegel. Aanvankelijk kon ik dat redelijk onder controle houden door aanpassingen in mijn leefstijl en met name in mijn eetpatroon: gezonde voeding en géén toegevoegde suikers meer. In 2001 werd duidelijk dat aanvullende medicatie noodzakelijk was. Met grote tegenzin ben ik tabletten gaan slikken. Ik wilde in feite niet toegeven dat ik zelf de suikerziekte niet kon keren. In de jaren daarna ben ik blijven zoeken naar alternatieve behandelingen om van die tabletten af te komen. Soms leek het even succes te hebben, maar niet structureel. Mijn suikerwaarden bleven te hoog en verslechterden dit voorjaar opnieuw, zodat de overstap naar insuline onafwendbaar leek. Maar …. in mijn beleving was dat een onomkeerbare stap. Eenmaal afhankelijk van insuline was de kans op zelfgenezing definitief verleden tijd. Misschien waren er nog wel alternatieven die ik nog niet (voldoende) onderzocht had. Ik zat werkelijk in een impasse.
Toen kwam het telefoontje van Jenk en ik hapte toe. Op een zomermiddag zat hij bij me in de tuin met mijn flapover naast ons. Hij loodste me up-tempo door zijn methode en al snel lag mijn dilemma glashelder op tafel.
Beslisser: Genoeg gezocht |
Hulpvrager: Kijk eens mee |
Onderzoeker: Ik geef niet op |
Vermoeide: Ik ben moe |
Wijze: Komt tijd, komt raad |
Het kind: Ik wil niet dood |
Er waren veel stemmen aan tafel, maar de romantische onderzoeker “er moet nog een andere oplossing zijn” domineerde in feite het gesprek. Toen ik het zo nuchter op het bord zag staan, werd me duidelijk dat ik de liefde en de humor was kwijtgeraakt. Die zouden hun plek aan tafel moeten innemen. Dat inzicht gaf me ruimte om weer te gaan bewegen.
Een week later had ik een afspraak met een internist. Ik ben inmiddels al een aantal maanden aan de insuline. Ik gun het mijn lijf en het blijkt me goed te doen. Mijn bloedsuikerwaarden zijn genormaliseerd.
De methode van Jenk heeft mijn dilemma helder op tafel gebracht. Het werd me duidelijk hoe ik mezelf in een impasse had gebracht en wat me kon helpen er weer uit te komen.
|